Staakt-het-vuren van twee weken in strijd tegen Iran jaagt goudprijs boven $ 4.800

Volgens Torsten Slok van Apollo moet de recente evolutie van de goudprijs begrepen worden tegen een uitzonderlijke macro-economische achtergrond waarin klassieke verbanden niet meer goed werken. Hij wijst erop dat goud de voorbije jaren sterk is gestegen omdat beleggers geconfronteerd werden met hardnekkig hoge inflatie, geopolitieke spanningen en een groeiend wantrouwen tegenover traditionele financiële activa. In zo’n omgeving zoeken investeerders bescherming in tastbare activa zoals goud, wat de sterke opwaartse trend verklaart. Tegelijk benadrukt hij dat de vraag naar goud niet alleen institutioneel is, maar ook breed gedragen wordt door particuliere beleggers, wat de stijging verder heeft versterkt.

Wat volgens Slok echter opvallend is, is dat de klassieke relatie tussen goud en reële rentevoeten grotendeels is losgekomen. Traditioneel daalt goud wanneer de rente stijgt, omdat het geen rendement oplevert, maar sinds de verkrappingscyclus van de centrale banken is dat verband veel minder duidelijk geworden. Dat betekent dat andere factoren — zoals inflatieverwachtingen, systeemrisico en geopolitieke onzekerheid — momenteel zwaarder doorwegen in de prijszetting van goud dan louter de rente.

De recente correctie van de goudprijs past volgens hem in datzelfde complexe plaatje en hoeft niet meteen als een structurele trendbreuk te worden gezien. Integendeel, ze weerspiegelt eerder een combinatie van tijdelijke factoren zoals winstnemingen na een sterke rally, veranderingen in liquiditeit en verschuivende verwachtingen rond monetair beleid. In periodes van marktstress worden zelfs veilige havens soms verkocht om verliezen elders te compenseren, wat druk kan zetten op de goudprijs zonder dat de fundamentele vraag verandert.

Belangrijk is dat Slok de goudmarkt bekijkt in het kader van een mogelijk langdurig regime van hogere inflatie. Zolang inflatie boven de doelstelling van centrale banken blijft, zullen beleggers volgens hem blijven zoeken naar bescherming tegen koopkrachtverlies, en goud blijft daarvoor een van de belangrijkste instrumenten. Dat verklaart waarom de stijging op langere termijn volgens hem logisch blijft, ondanks tussentijdse correcties.