Goudprijs augustus 2026: edelmetalen tonen veerkracht na reactie op Fed en Jackson Hole

Wat waren de economische verschillen tussen de VS en Europa in augustus 2026?

Als we terugblikken op augustus 2026, ontstaat een opvallend verschil tussen de VS en Europa. De Amerikaanse economie oogt duidelijk sterker, maar tegelijk ook problematischer voor de rente. Europa laat juist een bescheiden verbetering van de groei zien, maar blijft veel kwetsbaarder.

In de Verenigde Staten was het beeld in augustus dat van een economie die nog altijd behoorlijk goed draait. De groei in het tweede kwartaal kwam uit op ongeveer 1,5% op jaarbasis, maar de vooruitzichten voor het derde kwartaal zijn duidelijk beter. Vooral de bedrijfsinvesteringen en de enorme investeringen in AI en datacenters geven de economie een stevige impuls. Sommige ramingen komen voor Q3 zelfs rond 3% groei uit.

Het probleem is echter inflatie. De PCE-inflatie liep in juli op tot 3,7%, terwijl de kerninflatie 3,3% bedroeg. Daarmee blijft de inflatie veel te hoog voor de doelstelling van 2% van de Federal Reserve. Dat verklaart waarom de financiële markten in augustus steeds meer rekening gingen houden met een minder soepele Fed. Daar komt een zwakkere consumentensentiment bij. Het Amerikaanse consumentenvertrouwen zakte in augustus naar het laagste niveau in zeven maanden. Vooral de verwachtingen voor werkgelegenheid en inkomen verslechterden.

Europa vertoonde een ander beeld. De economie bleef zwak, maar in augustus kwamen er wel signalen dat de groei langzaam aantrekt. De eurozone-activiteit groeide in augustus aan het snelste tempo van het jaar, vooral dankzij de dienstensector en een verbetering van de nieuwe orders. De groei blijft echter bescheiden: Europa heeft nog altijd te maken met zwakke industrie, hoge energiekosten en geopolitieke onzekerheid. De ECB verwacht voor 2026 een inflatie van ongeveer 3%, duidelijk hoger dan eerder gedacht.

Augustus was aanvankelijk uitzonderlijk sterk voor goud. Tegen eind augustus stond goud ongeveer 13 à 15% hoger voor de maand, waarmee het op weg was naar de beste maandprestatie sinds 1999. De prijs liep op tot ongeveer 4.650-4.700 dollar per ounce, geholpen door een zwakkere dollar, geopolitieke onzekerheid, zorgen over de Amerikaanse overheidsschuld en de aankondiging van hogere Amerikaanse obligatie-inkopen.

Zilver deed het nog beter: het steeg in augustus tot rond 69 dollar per ounce, waarbij de maandwinst eveneens zeer fors was. De industriële vraag, krapte op de fysieke markt en de aantrekkingskracht van zilver als alternatief voor goud versterkten de beweging. Tegen 28 augustus noteerde zilver rond 69,4 dollar. Augustus was een duidelijke bevestiging van de edelmetalenhausse, waarbij zilver opnieuw een grotere hefboom op de goudbeweging liet zien. De grote vraag voor september wordt of goud boven 4.700 dollar kan uitbreken en of zilver de grens van 70 dollar overtuigend kan doorbreken.

Ook in augustus bleven de centrale banken netto goud kopen, ondanks de sterke prijsstijging. De officiële sector blijft daarmee een van de belangrijkste structurele pijlers onder de goudmarkt. Vooral China zette zijn aankopen voort en verlengde zijn reeks maandelijkse goudopbouw, terwijl ook verschillende opkomende landen hun reserves verder diversifieerden ten koste van de dollar. Analisten schatten dat de centrale banken in augustus gezamenlijk opnieuw ongeveer 15 ton goud aan hun reserves toevoegden. De boodschap is duidelijk: centrale banken laten zich nauwelijks afschrikken door hoge goudprijzen. Hun aankopen zijn vooral strategisch en gericht op bescherming tegen geopolitieke risico's, inflatie en een mogelijke verdere verzwakking van de Amerikaanse dollar.

De laatste week van augustus verliep aanvankelijk sterk voor de edelmetalen, maar eindigde abrupt in mineur. Goud klom in de eerste helft van de week richting 4.650 dollar per ounce, terwijl zilver opnieuw boven 70 dollar uitkwam. De ommekeer kwam vrijdag, toen Fed-voorzitter Kevin Warsh in Jackson Hole een duidelijk havikachtige boodschap gaf: de inflatie blijft volgens hem te hardnekkig en de Federal Reserve heeft nog werk te doen. Daardoor liep de verwachting op een renteverhoging in september sterk op, steeg de dollar en gingen de Amerikaanse obligatierentes omhoog. Goud kreeg daardoor een stevige tik en verloor vrijdag 28 augustus ruim 3%, terwijl zilver die dag ongeveer 3,5% daalde. Over de volledige week verloor goud circa 3,25% en zilver 3,65%. Daarmee werd een deel van de eerdere augustusrally teruggegeven.

Voor de komende weken en maanden verwachten de economen vooral meer volatiliteit op de dollar-, rente- en obligatiemarkten. De Amerikaanse economie blijft relatief sterk, maar het groeibeeld wordt ongelijker: bedrijfsinvesteringen, vooral rond AI, houden de activiteit overeind, terwijl de consument gevoeliger wordt voor hoge prijzen en financieringskosten. De arbeidsmarkt blijft voorlopig redelijk robuust, maar de inflatie ligt met circa 3,7% nog duidelijk boven de Fed-doelstelling van 2%.

Dat maakt de dollar kwetsbaar. Als beleggers twijfelen aan de houdbaarheid van de Amerikaanse begroting en tegelijk rekening houden met toekomstige renteverlagingen, kan de euro verder terrein winnen. De dollar kan echter snel herstellen wanneer de Fed opnieuw een strengere toon aanslaat. Tijdens Jackson Hole liet Fed-voorzitter Kevin Warsh bovendien duidelijk doorschemeren dat een renteverhoging in september niet uitgesloten is. Europa staat er economisch minder dynamisch voor, maar de groei blijkt veerkrachtiger dan gevreesd. Tegelijkertijd loopt de inflatie opnieuw op, waardoor de ECB mogelijk in september de rente verder verhoogt.

Voor de wereldwijde rente wordt daarom geen snelle, brede rentedaling verwacht. Centrale banken zullen voorzichtig blijven zolang energieprijzen, inflatie en geopolitieke risico's hoog blijven. De Amerikaanse rente op 10 jaar kan relatief hoog blijven door de enorme financieringsbehoefte van Washington, terwijl Europese rentes eveneens onder opwaartse druk kunnen komen. Het basisscenario ziet er dan ook uit als volgt: zwakkere dollar, relatief hoge langetermijnrentes en gematigde economische groei. Dat klimaat blijft gunstig voor goud en zilver, maar kan tegelijk voor meer schommelingen op aandelen- en obligatiemarkten zorgen.

Voor de komende maanden blijven de analisten zodoende positief voor de edelmetalen, maar ze verwachten aanzienlijk meer volatiliteit. Toch is het beeld niet fundamenteel gebroken: eind augustus stond goud nog altijd rond 4.450-4.500 dollar en zilver rond 66-67 dollar, terwijl beide metalen over de voorafgaande maand fors waren gestegen. De komende weken zullen vooral de dollar, de Amerikaanse inflatie en de renteverwachtingen bepalen of de correctie doorzet of opnieuw kopers aantrekt.. Een meer havikachtige Federal Reserve, hogere Amerikaanse obligatierentes of een sterkere dollar kunnen een correctie veroorzaken. Daartegenover staan sterke structurele factoren: de grote Amerikaanse begrotingstekorten, zorgen over de houdbaarheid van de Amerikaanse schuld, geopolitieke spanningen, de vraag van centrale banken en aanhoudende beleggersstromen naar goud. Die factoren maken dat een eventuele correctie eerder als een gezonde adempauze binnen een grotere hausse kan worden beschouwd. Centrale banken blijven bovendien een belangrijke steunpilaar voor de markt.

Zilver heeft waarschijnlijk nog meer potentieel, maar ook veel meer risico. Het metaal profiteert niet alleen van de monetaire vraag naar edelmetalen, maar ook van industriële toepassingen. Daardoor kan zilver sterker stijgen wanneer goud opnieuw uitbreekt, terwijl het bij een risk-offbeweging eveneens veel harder kan terugvallen. Het basisscenario is daarom: eerst consolidatie en stevige tussentijdse correcties, daarna opnieuw hogere koersen. Als de dollar verder verzwakt en de Fed uiteindelijk richting renteverlagingen beweegt, kan goud opnieuw richting 5.000 dollar en hoger trekken. Zilver zou in zo'n scenario de grotere hefboom kunnen worden. Het belangrijkste risico voor dit scenario blijft een onverwacht agressieve Fed.

Een belangrijke vraag waar de beleggers het antwoord willen krijgen, is of er al dan niet sprake is van een zeepbel rond AI. Wat zeggen de analisten daarover? Er zijn duidelijke kenmerken van een AI-zeepbel, maar ze denken niet dat de volledige AI-sector één grote zeepbel is. Het interessante is juist dat we momenteel een echte technologische revolutie en een speculatieve fase tegelijk zien. De vraag is daarom minder óf er een zeepbel bestaat, maar waar in de AI-keten die zeepbel zich bevindt. De economische realiteit achter AI is voorlopig indrukwekkend. Bedrijven als Nvidia, Microsoft, Alphabet, Amazon en Meta zien daadwerkelijk een sterke vraag naar AI-infrastructuur en -diensten. Nvidia bevestigde eind augustus opnieuw hoe krachtig de vraag naar AI-chips blijft. Dat onderscheidt de huidige situatie van de dotcomzeepbel, toen veel bedrijven nauwelijks omzet of winst hadden.

Maar daartegenover staat een enorme investeringsgolf. De grote Amerikaanse technologiebedrijven hebben sinds 2023 meer dan 1.000 miljard dollar aan kapitaaluitgaven gedaan, terwijl de gezamenlijke vrije kasstroom sterk onder druk staat. Nog belangrijker is dat een deel van de financiering inmiddels buiten de klassieke balansen plaatsvindt. Recente analyses wijzen op honderden miljarden dollars aan toekomstige verplichtingen via datacenters, leases en andere constructies. 

Daar ontstaat het grootste risico. De markt gaat ervan uit dat de enorme investeringen uiteindelijk worden terugverdiend door hogere AI-omzetten en productiviteitswinsten. Als de vraag naar rekenkracht inderdaad jarenlang blijft groeien, kunnen deze investeringen zeer rendabel blijken. Maar wanneer de capaciteit sneller groeit dan de daadwerkelijke monetisatie, ontstaat overcapaciteit. Dan kunnen chipprijzen, datacenterwaarderingen en aandelenkoersen tegelijkertijd onder druk komen.

Vooral private AI-bedrijven en kleinere infrastructuurspelers lijken kwetsbaarder. Daar worden soms waarderingen betaald die al uitgaan van enorme toekomstige winsten. Tegelijkertijd ontstaat een steeds complexere financiële verwevenheid tussen chipproducenten, cloudbedrijven, datacenterontwikkelaars en investeerders. AI is precies daarom geen klassieke zeepbel zoals de dotcomcrisis, maar er zitten wel degelijk zeepbelachtige pockets in het systeem. De technologie is echt, de vraag is echt en de winsten zijn echt. Het gevaar zit vooral in de veronderstelling dat de huidige explosieve groei onbeperkt kan doorgaan. De komende 12 tot 24 maanden worden daarom cruciaal. Niet de omzetgroei van AI zal bepalen of de markt gelijk krijgt, maar vooral de vraag of die omzetgroei uiteindelijk voldoende vrije kasstroom oplevert om de gigantische investeringen te rechtvaardigen.