Zilver is niet langer de sidecar van goud

“De indrukwekkende rally van het zilver laat zien dat het niet langer het stille zijwagentje van goud is,” zei Hebe Chen, analist bij Vantage Markets in Melbourne. “De markt wordt wakker voor structurele schaarste en snel stijgende industriële vraag, niet alleen voor het veilige haven-verhaal.” Er zijn meerdere goede redenen om te denken dat de prijs van zilver in 2026 nog verder kan stijgen — en Invesco-strateeg Paul Syms wijst daar expliciet op. Hier is hoe hij en de marktomstandigheden dat zien, in een vloeiende uitleg.

Zilver zit in een structureel tekort: de mondiale productie kan de vraag niet bijbenen. Sinds jaren is de productie dalende of nauwelijks gestegen terwijl de vraag — vooral door technologische en industriële toepassingen — sterk blijft groeien. Solar-panelen, elektrische voertuigen en toepassingen in elektronica en AI maken steeds meer gebruik van zilver, wat de consumptie structureel opdrijft. Omdat het grootste deel van zilver als bijproduct van andere metalen gewonnen wordt — en niet als “hoofdproduct” — is de productie inelastisch: een prijsstijging leidt dus niet vanzelf tot veel meer aanbod. Die combinatie van stijgende vraag en stagnerende aanvoer houdt de markt jarenlang krap.

Volgens Paul Syms is dat net de kern van het beleggingsargument: zilver is niet enkel een “veilige haven” zoals goud, maar heeft daarnaast reële industriële toepassingen — en dat geeft het metaal een dubbel voordeel. Hij merkt op dat veel beleggers nog maar een klein gedeelte van hun portefeuille in zilver hebben en dat er dus nog veel potentieel is voor instroom. Zolang dat optimisme blijft — en zolang de industrie blijft vragen naar zilver voor zonnepanelen, chips, elektrische voertuigen etc. — kan de prijs verder stijgen.

Syms wijst er ook op dat deze rally — anders dan eerdere speculatieve pieken — fundamenteler is: driven by “real-world demand.” Niet louter door beleggers-hype, maar door concrete schaarste en fysieke vraag. In dat licht is het mogelijk dat zilver ook in 2026 aantrekkelijk blijft voor zowel investeerders (als waardeopslag) als voor industrie, wat een stevige opwaartse druk op de prijs behoudt.

Bovendien is de kloof tussen vraag en aanbod al jarenlang opgebouwd — de “achterstand” stapelt zich op — en kan die achterstand in 2026 verder voelbaar blijven, zeker als wereldeconomie, duurzame energie-infrastructuur en technologische investeringen doorgroeien.

Kortom: zilver is gekatapulteerd uit louter speculatie, richting een “strategisch metaal” met fysiek nut én beleggerswaarde. Volgens Paul Syms en de huidige marktdynamiek is het goed denkbaar dat de prijs in 2026 nog verder klimt — zolang de vraag blijft toenemen en het aanbod beperkt blijft.