Ray Dalio adviseert om 15% van de portefeuille in goud te beleggen

Zijn redenering begint bij energie. Iran ligt op een cruciale plaats in het mondiale energiesysteem, dicht bij de Straat van Hormuz, waar een groot deel van de wereldwijde olie-export passeert. Zodra de spanningen oplopen, stijgt de kans op verstoringen in de energiestroom. Dat kan olieprijzen doen exploderen, inflatie aanwakkeren en economische groei afremmen. Voor Dalio is dat het soort combinatie waarin klassieke portefeuilles met aandelen en obligaties kwetsbaar worden. Goud kan dan dienen als tegengewicht.

Daarnaast waarschuwt Dalio al langer dat veel traditionele activa “kredietafhankelijk” zijn. Aandelen steunen op winstgroei, obligaties op vertrouwen in terugbetaling, en valuta op vertrouwen in overheden en centrale banken. Tijdens een geopolitieke crisis komt dat vertrouwen sneller onder druk. Overheden verhogen militaire uitgaven, begrotingstekorten lopen op en centrale banken kunnen gedwongen worden soepel monetair beleid te voeren. Volgens Dalio is goud dan aantrekkelijk omdat het geen schuld van iemand anders is en geen tegenpartijrisico draagt.

Het percentage van 15% ziet hij niet als een alles-of-niets-weddenschap, maar als een evenwichtige buffer. Voor rustiger tijden spreekt hij soms over lagere percentages, maar in periodes van verhoogde onzekerheid vindt hij een grotere positie verdedigbaar. De oorlog rond Iran verhoogt volgens die logica de nood aan bescherming, omdat één regionale crisis snel mondiale gevolgen kan hebben via energieprijzen, transport, marktsentiment en diplomatieke spanningen.

Dalio wijst er ook op dat goud vaak goed presteert wanneer reële rentes dalen of wanneer beleggers vrezen dat geld aan koopkracht verliest. Als olieprijzen stijgen door oorlog en centrale banken tegelijk de economie moeten ondersteunen, ontstaat precies zo’n klimaat. Dat maakt goud volgens hem strategisch interessanter dan louter tactisch.

Samengevat zegt Dalio dat 15% goud in een portefeuille vandaag geen extreme keuze is, maar een reactie op een fragiele wereldorde. De oorlog in Iran symboliseert voor hem hoe snel geopolitiek kan omslaan in inflatie, schuldenstress en marktvolatiliteit. In dat soort omgeving wil hij een betekenisvolle positie in activa die buiten het financiële systeem staan – en goud blijft daarvan het klassieke voorbeeld.