Nieuwe FED-gouverneur zal het positief verhaal van het goud niet onderuit halen

Kevin Flanagan van WisdomTree ziet de nominatie van Kevin Warsh tot Fed-gouverneur vooral als een factor die op korte termijn voor volatiliteit kan zorgen, maar niet als een ontwikkeling die het structurele goudverhaal onderuit haalt. Volgens Flanagan reageren markten in eerste instantie vaak op de vermeende beleidsrichting van een nieuwe centrale bankier. Warsh wordt door sommige beleggers gezien als mogelijk strenger of minder geneigd tot agressieve renteverlagingen, wat tijdelijk kan leiden tot een sterkere dollar en hogere reële rentes — traditioneel tegenwind voor goud. Toch benadrukt Flanagan dat dergelijke eerste reacties vaak overdreven zijn en dat het bredere macro-kader belangrijker blijft dan één benoeming.

In zijn visie is de kernvraag niet of Warsh iets hawkish of dovish overkomt, maar of de fundamentele spanningen in het systeem verdwijnen. En dat is volgens hem niet het geval. De Amerikaanse schulddynamiek, structurele begrotingstekorten, geopolitieke onzekerheid en fragiele groeivooruitzichten blijven aanwezig. Zelfs als de Fed onder een nieuwe gouverneur aanvankelijk een voorzichtiger toon aanslaat, blijft de beleidsruimte beperkt door de hoge schuldenlast. Dat betekent dat het risico op financiële stress of een latere beleidsomslag richting versoepeling reëel blijft. Voor goud is die asymmetrie cruciaal: het profiteert niet alleen van daadwerkelijke renteverlagingen, maar ook van onzekerheid over de houdbaarheid van beleid.

Flanagan stelt bovendien dat goud zich de afgelopen jaren minder lineair is gaan gedragen ten opzichte van de rente dan vroeger. Structurele kopers, zoals centrale banken en langetermijnbeleggers die hun portefeuille willen diversifiëren, spelen een steeds grotere rol. Daardoor is de goudmarkt minder afhankelijk van kortetermijnspeculatie rond Fed-beslissingen. In dat licht ziet hij eventuele terugvallen na nieuws rond Warsh niet als trendbreuken, maar als consolidatiefases binnen een bredere opwaartse cyclus.

Wat betreft de evolutie van de goudprijs blijft Flanagan constructief. Hij verwacht dat, zolang macro-onzekerheid hoog blijft en het vertrouwen in fiatvaluta onder druk staat, goud aantrekkelijk blijft als strategische allocatie. De nominatie van Warsh verandert volgens hem weinig aan dat grotere plaatje. Integendeel, elke beleidsdiscussie die de kwetsbaarheid van het financiële systeem blootlegt, onderstreept volgens Flanagan juist waarom goud een rol blijft spelen als verzekering tegen onverwachte schokken.