ITM Trading ziet zilver- en goudprijzen door het dak vliegen, zilverprijs rondt woensdagmorgen kaap van $ 90

Macrostrateeg Tom Bradshaw van ITM Trading schetst een uitgesproken bullish scenario voor goud en zilver omdat hij ervan uitgaat dat het huidige mondiale monetaire en financiële systeem zijn eindfase ingaat. Zijn verwachting dat goud kan doorstijgen naar 9.000 dollar per ounce en zilver naar 375 dollar is geen kwestie van kortetermijnspeculatie, maar het resultaat van een structurele analyse van schulden, valuta en vertrouwen. Volgens Bradshaw bevindt de wereldeconomie zich in een situatie waarin schulden sneller groeien dan inkomens, productiviteit en economische groei, waardoor het systeem alleen nog overeind kan blijven door monetaire repressie en geldcreatie.

Een eerste pijler onder zijn visie is de ongekende schuldenlast van overheden. Met name de Verenigde Staten, maar ook Europa en Japan, zijn volgens hem gevangen in een schuldenval. Renteverhogingen maken schuld onhoudbaar, terwijl renteverlagingen en geldcreatie de koopkracht van valuta ondermijnen. In zo’n omgeving verliezen staatsobligaties hun rol als veilige haven en wordt goud opnieuw het ultieme referentiepunt voor waarde. Bradshaw ziet goud niet primair als grondstof, maar als monetair anker dat uiteindelijk opnieuw moet worden herprijsd om het systeem te stabiliseren. Een goudprijs van 9.000 dollar zou in zijn ogen nodig zijn om de balans van centrale banken te “resetten” tegenover de omvang van de schulden en geldhoeveelheid.

Daarnaast wijst hij op het afnemende vertrouwen in fiatvaluta. De voortdurende begrotingstekorten, politieke polarisatie en toenemende geopolitieke spanningen versnellen volgens Bradshaw de ont-dollarisering. Centrale banken, vooral buiten het Westen, bouwen hun goudreserves agressief uit. Dit structurele koopgedrag creëert een langdurige vraag die niet gevoelig is voor prijs, wat het fundament onder een veel hogere goudprijs legt.

Zilver ziet Bradshaw als de hefboom op goud. Historisch gezien beweegt zilver in latere fases van een monetaire crisis disproportioneel harder. Hij wijst op de extreem lage goud-zilverratio die mogelijk is wanneer vertrouwen in papiergeld snel wegvalt. Zilver combineert monetaire eigenschappen met een kritieke industriële rol in energie, technologie en defensie. Tegelijk is de fysieke markt relatief klein en structureel krap, waardoor zelfs beperkte extra investeringsvraag tot explosieve prijsbewegingen kan leiden. Een zilverprijs van 375 dollar impliceert volgens hem geen overdrijving, maar een normalisatie wanneer zilver opnieuw als monetair metaal wordt gewaardeerd naast goud.

Tot slot benadrukt Bradshaw dat deze prijsdoelen geen teken zijn van rijkdom, maar van valuta-erosie. In zijn visie stijgen goud en zilver niet omdat ze intrinsiek veranderen, maar omdat papiergeld zijn koopkracht verliest. De extreem hoge prijsdoelen zijn dus vooral een weerspiegeling van de schaal van de monetaire ontwrichting die hij in de komende jaren verwacht.