Goudprijs van 10.000 dollar per ounce is tegen het einde van dit decennium niet langer ondenkbaar

Schieven wijst er op dat goud de afgelopen jaren al een uitzonderlijke stijging heeft doorgemaakt en dat het edelmetaal zich op steeds hogere prijsniveaus heeft weten te stabiliseren. Volgens haar creëert dat telkens nieuwe “steunzones” in de markt, waardoor beleggers steeds meer vertrouwen krijgen dat hogere prijsniveaus duurzaam kunnen worden vastgehouden. Die technische en psychologische basis maakt volgens haar verdere stijgingen mogelijk, al verwacht ze dat de stijging in de toekomst waarschijnlijk minder explosief zal zijn dan in de meest recente rally.

Een van de belangrijkste drijvende krachten achter haar langetermijnvisie is de sterke vraag van centrale banken. Volgens Schieven hebben centrale banken sinds enkele jaren hun goudreserves systematisch verhoogd als onderdeel van een strategie om minder afhankelijk te worden van traditionele reservevaluta zoals de Amerikaanse dollar. Die trend weerspiegelt bredere zorgen over overheidsschulden, geopolitieke spanningen en het risico dat financiële systemen steeds meer worden gebruikt als geopolitiek instrument.

Daarnaast ziet ze een duidelijke verschuiving in het mondiale financiële landschap. In haar analyse spreken sommige ontwikkelingen van een “structurele of zelfs tectonische verandering” in de manier waarop goud wordt gezien. Het edelmetaal wordt niet langer alleen als grondstof of belegging beschouwd, maar opnieuw als een soort neutrale reserve-asset binnen het internationale systeem. Die herwaardering kan volgens haar een langdurige bullmarkt ondersteunen.

Binnen dat kader stelt Schieven dat prijsdoelen die enkele jaren geleden extreem leken, vandaag realistischer ogen. Ze verwacht dat goud eerst nieuwe mijlpalen kan bereiken, bijvoorbeeld rond 5.000 dollar per ounce in de tweede helft van het decennium, waarna verdere stijgingen mogelijk blijven als de structurele trends aanhouden. In een scenario waarin schuldenniveaus blijven stijgen, geopolitieke spanningen aanhouden en centrale banken hun goudreserves blijven uitbreiden, kan de prijs volgens haar tegen het einde van het decennium theoretisch richting 10.000 dollar per ounce evolueren.

Tegelijk benadrukt ze dat zo’n niveau niet noodzakelijk betekent dat goud spectaculair duurder wordt in reële termen. Een deel van die stijging zou simpelweg een weerspiegeling zijn van de ontwaarding van valuta en van de groei van de wereldwijde geldhoeveelheid. Vanuit dat perspectief ziet Schieven goud vooral als een langetermijnbarometer van het vertrouwen in het monetaire systeem.