Fundamentele verschuiving vindt plaats op de goudmarkt

Maguire wijst vooral op de groeiende rol van landen in Azië en het Midden-Oosten, waar goud traditioneel wordt gezien als een tastbare vorm van rijkdom en reserve. Centrale banken, maar ook particuliere en institutionele kopers in die regio’s, bouwen volgens hem hun goudposities op, vaak buiten het westerse financiële systeem om. Dit leidt tot een verschuiving van goudvoorraden van West naar Oost. Die fysieke uitstroom beperkt volgens hem de beschikbaarheid van goud in de markten waar papieren contracten domineren.

Een belangrijk element in zijn analyse is dat de verhouding tussen papieren claims op goud en daadwerkelijk beschikbaar fysiek goud volgens hem zeer groot is. Zolang weinig partijen fysieke levering eisen, blijft dat systeem functioneren. Maar zodra meer kopers aandringen op levering, komt er spanning op het systeem en ontstaat er volgens Maguire een structurele opwaartse druk op de prijs. Hij ziet signalen dat dit proces al bezig is, met toenemende leveringsvragen en krapte in bepaalde markten.

Daarnaast wijst hij op de rol van centrale banken die goud blijven kopen als bescherming tegen geopolitieke onzekerheid en tegen afhankelijkheid van de Amerikaanse dollar. In zijn visie draagt deze officiële vraag bij aan een solide en langdurige ondersteuning van de goudprijs. Ook geopolitieke spanningen en handelsconflicten versterken volgens hem de drang naar activa die buiten het traditionele financiële systeem staan.

Maguire stelt verder dat wanneer de prijszetting meer verschuift van papieren markten naar fysieke markten, de goudprijs een meer directe afspiegeling zal worden van schaarste en vraag. Dat zou volgens hem kunnen leiden tot snellere en scherpere prijsstijgingen dan in het verleden.