Evolutie goudprijs is minder voorspelbaar geworden

O’Connell benadrukt dat de richting van de reële rente cruciaal is. Wanneer de inflatie hoger ligt dan de nominale rente, blijven reële rentes laag of negatief, wat de aantrekkelijkheid van goud ondersteunt. In zo’n omgeving wordt het minder kostelijk om een niet-rentedragend actief aan te houden. Tegelijk kan een periode van stijgende rentes, vooral als die sneller stijgen dan inflatie, tijdelijk druk zetten op de goudprijs. Daarom kijkt zij minder naar inflatie op zich en meer naar hoe centrale banken daarop reageren.

Daarnaast speelt de Amerikaanse dollar volgens haar een sleutelrol. Goud en de dollar bewegen vaak in tegengestelde richting: een sterke dollar maakt goud duurder voor internationale beleggers en kan de vraag temperen, terwijl een zwakkere dollar de prijs ondersteunt. O’Connell wijst erop dat recente schommelingen in de dollar deels worden gedreven door onzekerheid over het beleid van centrale banken en de economische vooruitzichten, wat automatisch doorwerkt in de goudmarkt.

Een andere belangrijke factor is de vraag vanuit centrale banken. O’Connell ziet een duidelijke trend waarbij landen hun goudreserves vergroten als onderdeel van een bredere strategie om hun afhankelijkheid van traditionele valuta te verminderen. Die structurele vraag zorgt volgens haar voor een stevige onderbouw van de goudprijs, zelfs in periodes waarin financiële markten minder onrustig zijn.

Geopolitieke spanningen blijven eveneens een katalysator. Conflicten, handelsgeschillen en politieke onzekerheid kunnen de vraag naar veilige havens verhogen. Toch benadrukt ze dat de impact hiervan niet altijd lineair is: soms leidt onzekerheid ook tot een vlucht naar liquiditeit, wat tijdelijk andere activa kan bevoordelen.

O’Connell stelt dus dat de goudprijs zich in een omgeving bevindt waarin meerdere krachten tegelijk spelen. De combinatie van renteverwachtingen, dollarbewegingen, centrale bankaankopen en geopolitieke risico’s zorgt voor een markt die zowel ondersteund wordt door sterke fundamenten als gekenmerkt wordt door kortetermijnvolatiliteit. In dat kader ziet zij goud als een strategisch actief dat relevant blijft, maar waarvan de prijsontwikkeling afhankelijk blijft van het bredere macro-economische evenwicht.