Goud is geen speculatieve belegging maar als een vorm van monetair bezit die bescherming biedt tegen de risico’s van het huidige financiële systeem

Vanuit die visie beschouwt Piepenburg goud niet als een speculatieve belegging, maar als een vorm van monetair bezit die bescherming biedt tegen de risico’s van het huidige financiële systeem. Hij wijst erop dat veel beleggers zich nog altijd sterk focussen op dagelijkse prijsbewegingen, terwijl volgens hem de belangrijkste ontwikkeling zich op de achtergrond afspeelt: de geleidelijke verschuiving van vertrouwen weg van papieren activa en schuldbewijzen naar tastbare activa. Dat proces zou volgens hem worden versterkt door de aanhoudende aankopen van goud door centrale banken, vooral in opkomende economieën die hun afhankelijkheid van de Amerikaanse dollar willen verminderen.

Piepenburg merkt ook op dat de goudprijs de voorbije jaren nieuwe recordniveaus heeft bereikt ondanks periodes van hogere rente. Dat ziet hij als een belangrijk signaal. Traditioneel wordt aangenomen dat hogere rentevoeten ongunstig zijn voor goud, omdat het edelmetaal geen rente oplevert. Toch is de goudprijs volgens hem blijven stijgen omdat beleggers zich steeds meer zorgen maken over de kwaliteit van staatsfinanciën en de toekomstige koopkracht van valuta. In dat opzicht beschouwt hij goud als een indicator van financieel wantrouwen eerder dan als een gewone grondstof.

Daarnaast wijst hij op de groeiende geopolitieke fragmentatie van de wereldeconomie. Handelsconflicten, sancties, regionale oorlogen en de zoektocht naar alternatieve betalingssystemen zouden volgens hem bijdragen aan een herwaardering van goud als neutrale reserve. In een wereld waarin landen elkaar minder vertrouwen, krijgt een activum zonder tegenpartijrisico volgens hem opnieuw een centrale rol.

Hoewel Piepenburg erkent dat tussentijdse correcties altijd mogelijk zijn na sterke prijsstijgingen, blijft hij structureel positief over de goudmarkt. Hij verwacht dat de fundamentele krachten die de vraag ondersteunen – hoge schulden, monetair beleid, geopolitieke onzekerheid en aankopen door centrale banken – niet snel zullen verdwijnen. Daarom ziet hij de huidige goudmarkt niet als een tijdelijke opleving, maar als onderdeel van een langere beweging waarin goud opnieuw een belangrijkere plaats inneemt binnen het mondiale financiële landschap.