Strijd om controle van de Amerikaanse centrale bank niet onbelangrijk voor de evolutie van de goudprijs

De gretigheid van president Trump om de Fed te controleren beperkt zich niet enkel tot het ontslaan van Lisa Cook, zo merkt Frank Vranken van Bank Edmond de Rothschild op. Hij wil controle krijgen over de voltallige Fed-raad van 7 leden. 

Met Bowman en Waller heeft hij al twee loyale aanhangers. Als hij erin slaagt mevrouw Cook te vervangen door een andere eigen benoeming, komt hij dicht bij controle, zeker aangezien voorzitter Powell zijn termijn volgend jaar op 15 mei beëindigt en Trump dan een nieuwe Fed-voorzitter kan aanwijzen. 

Waarom is dit zo belangrijk?, zo stelt Vranken de vraag. Niet alleen vanwege het aantal stemmen van rente-duiven, maar ook vanwege de invloed op de regionale Fed-leden die rouleren, maar samen 5 van de 12 stemmen in de FOMC vertegenwoordigen. De Fed-raad heeft immers de macht om regionale Fed-leden te toetsen en te kiezen. 

Als Trump de raad onder controle krijgt, kan hij dus ook indirect de andere 5 stemmen naar zich toe trekken. Het uiteindelijke doel is duidelijk: veel lagere rentes. Onderzoek van BofA wees uit dat de totale rentelasten die de VS moet betalen zouden stabiliseren als het rendement op de 5-jaars T-bond zou dalen naar 3,1%. Dat is vandaag 65 basispunten hoger. 

Waarom de 5-jaars looptijd? Omdat de gemiddelde looptijd van de Amerikaanse staatsschuld rond de 5 jaar ligt. Dus als minister van Financiën Scott Bessent zijn zin krijgt en de Fed de rente met zo’n 150-175 basispunten verlaagt, kan de genoemde doelrente voor de 5-jaars obligatie werkelijkheid worden. Dat gezegd, de rentecurve wordt ook steiler, deels vanwege de perceptie dat de onafhankelijkheid van de Fed wordt ondermijnd. Het blijft volgens Vranken dus hoe dan ook een riskant spel.

Minder riskant zijn de tarieven die de VS aan India heeft opgelegd, zo gaat hij verder. Het tarief van 50% op verschillende Indiase goederen zoals kleding en schoeisel is woensdagnacht ingegaan. Sommigen menen dat de verminderde export naar de VS 0,6-0,8% van het Indiase BBP kan kosten. Vandaar de zwakkere roepie en de tegenvallende beursrendementen. 

Premier Modi reageert met plannen om de consumptiebelasting te verlagen. Consumptie in India vertegenwoordigt 60% van het BBP, dus dit zal verlichting brengen. Tegelijkertijd richt India zich meer op de andere BRIC-landen voor groei. 

Modi ontmoet volgende week de Chinese president Xi Jinping. De spanningen tussen de VS en India hangen ook samen met India’s import van Russische olie. Dat bedraagt bijna 2 miljoen vaten per dag. Mocht India deze olie vervangen door import uit OPEC-landen, dan denken analisten dat de olieprijs met dubbele cijfers zou kunnen stijgen. Dat zou minder welkom zijn voor de Amerikaanse regering.

Vranken keek ook nog even naar China. De industriële winsten in China daalden in juli met 1,5% jaar-op-jaar. Verwacht werd echter een daling van circa 5%. Met andere woorden: de daling vlakt af, ook al blijven fabrieksprijzen dalen. Het “tweede afgeleide” effect wordt dus positief. 

Dat is belangrijk voor de aandelenkoersen. Beleidsmaatregelen om prijsstijgingen te bevorderen en overmatige concurrentie in te dammen kunnen hierbij een rol hebben gespeeld. Maar de belangrijkste reden dat de winsten minder hard daalden, is dat de Chinese big tech sterke kwartaalcijfers rapporteerde.