Maandoverzicht
De afgelopen maand stonden de edelmetalen volop in de schijnwerkers. De goudprijs zette nieuwe pieken neer en brak door het vorige voor inflatie gecorrigeerde historisch piekniveau. Die vorige historische piek dateerde uit 1980 en dat is inmiddels dus bijna een halve eeuw geleden. Zilver liet zich niet onbetuigd en brak door de psychologisch belangrijke barrière van $40. De prijsstijgingen voor goud, zilver (en ook platina en palladium) zijn gebaseerd op een combinatie van factoren, maar met een groeiende onzekerheid over de wereldeconomie, de inflatie en de dollar als gemeenschappelijke basis. Opvallend is dat zowel particuliere als institutionele beleggers edelmetalen kopen. Waarbij we ook de centrale banken niet mogen vergeten, want die blijven hun goudvoorraden aanvullen. Hoe dan ook, 2025 wordt een jaar om nooit te vergeten voor beleggers in edelmetalen. Opvallend is dat forse prijscorrecties tot dusver zijn uitgebleven. Maar alles en iedereen is positief voor goud & co, zodat verdere prijsstijgingen niet meer dan logisch lijken. Hoewel een tussentijdse correctie niet meer dan gezond zou zijn. Bomen stijgen namelijk nooit in één ruk tot in hemel.
Iedereen koopt goud en daar zijn tal van redenen voor
De inflatie-gecorrigeerde goudprijs bereikte in september voor het eerst in meer dan 40 jaar een recordniveau. Op maandag 21 september steeg goud opnieuw fors en tikte het een historisch hoogtepunt aan van ongeveer $3.780 per ounce. Door deze stijging werd de eerste voor inflatie gecorrigeerde recordstand sinds 1980 bereikt. De zilverprijs brak anderzijds uit boven het niveau van $ 40 en lijkt regelrecht op weg richting $ 50 per troy ounce. Volgens een nieuwe prognose van Deutsche Bank zou de goudprijs tegen eind 2025 boven de $4.000 per ounce kunnen uitkomen. Dit zou een jaarrendement van meer dan 50% betekenen, waarmee goud zich zou scharen tussen de best presterende activa van het jaar. Deutsche Bank is zeker niet alleen, veel analisten denken dat de rally nog niet ten einde is. Er zijn trouwens verschillende factoren die in die richting wijzen. Want de wereld is onder president Donald Trump een plaats vol onzekerheden geworden. Maar wie koopt nu eigenlijk goud? We zetten de zaken even op een rijtje.
Op de eerste plaats is het opvallend dat de centrale banken op grote schaal blijven goud kopen, een trend die al langer aan de gang is. Waarom kopen de centrale banken zoveel goud? We nemen aan dat dit niet te maken heeft met de mooie glans van het gele metaal. De conflicten in Europa en het Midden-Oosten, evenals sluimerende spanningen tussen de VS en China, hebben centrale banken over de hele wereld reden gegeven om ook dit jaar grote kopers van goud te zijn. Volgens de 2025 Central Bank Gold Reserves Survey van de World Gold Council verwacht 95% van de centrale bankiers dat de wereldwijde goudreserves dit jaar zullen toenemen, en een recordaantal van 43% voorspelt dat de reserves van hun eigen bank in dezelfde periode zullen toenemen. Geen enkele respondent zei te verwachten dat hun reserves dit jaar zouden afnemen, ondanks de recordprijzen voor goud. De aankopen door de centrale banken leggen hoe dan ook een stevige basis onder de goudprijs.
De particuliere beleggers laten zich niet onbetuigd, gezien de grote inflow van vers geld in trackers of ETF’s die in goud beleggen. Die trend was vooral de afgelopen maanden duidelijk merkbaar. De analisten verwachten dat de fysieke beleggingen in wereldwijde goudgedekte ETF’s in het derde kwartaal hun scherpste kwartaalstijging sinds begin 2022 zullen laten zien. In de derde week van september zag 's werelds grootste goudgedekte ETF, SPDR Gold Shares (NYSE: GLD), de grootste dagelijkse instroom ooit, met meer dan 18 ton. Ondanks de hernieuwde beleggingsvraag blijven de goudposities in wereldwijde ETF's ruim onder de recordniveaus van 2020. Er is dus nog ruimte voor een verdere vlucht richting goudtrackers. Daarnaast, het lijkt wel overbodig om het te zeggen, is er ook een enorme vraag naar gouden munten en gouden staven/baren. De sterke vraag naar goud houdt uiteraard verband met de evoluties op de forexmarkten, waar de dollar geen te beste beurt maakte. Een zwakkere dollar is traditioneel de nieuwe wind in de rug van het goud.
De waarde van de Amerikaanse dollar is dit jaar sterk gedaald te midden van een dramatische reset van de binnenlandse en internationale economische vooruitzichten. De Amerikaanse dollarindex, die de waarde van de dollar volgt ten opzichte van een mandje vreemde valuta’s, is dit jaar met meer dan 10% gedaald. Het overgrote deel van de verliezen van de index kwam toen de handelsonzekerheid en de wereldwijde spanningen het hoogst waren van begin maart tot begin juli. De bezorgdheid dat de tarieven en het harde optreden van Trump tegen immigratie de groei in de VS zouden vertragen en de economie mogelijk in een recessie zouden duwen, wogen in die maanden op de dollar. De daling kan ook gedeeltelijk zijn veroorzaakt door de-dollarisering of de "Sell America"-handel, waarbij buitenlandse investeerders, geschrokken door de regering-Trump, dollars en (Amerikaans) schatkistpapier dumpten. Een zwakkere dollar zal naar verwachting de rest van het jaar een rugwind blijven voor goud, dat in dollars is geprijsd. Renteverlagingen door de Fed kunnen de dollar verder onderuit duwen en de vraag naar goud verder stimuleren
De Federal Reserve verlaagde in september voor het eerst dit jaar de rente en voorspelde voorlopig nog twee verlagingen voor het einde van 2025. Een lagere federal funds rate zou zich moeten vertalen in lagere rendementen op staatsobligaties, waardoor goud - dat geen rente betaalt - relatief aantrekkelijker wordt voor beleggers. De aanvallen van president Trump op de Federal Reserve hebben ook vragen opgeroepen over de onafhankelijkheid van de centrale bank. Als het Witte Huis meer controle uitoefent over de Fed, wat waarschijnlijk lijkt aangezien Trump in mei een opvolger voor Fed-voorzitter Jerome Powell zal benoemen, zou dit het vertrouwen in het Amerikaanse monetaire beleid kunnen aantasten, waardoor goud verder wordt versterkt door het vertrouwen van beleggers in de economische vooruitzichten, de Amerikaanse dollar en schatkistpapier te verzwakken.
De discussie gaat volgens Rothschild & Co Asset Management nu niet meer over de richting van het beleid, maar over de snelheid en omvang van de toekomstige verlagingen. Hoewel de Fed een geleidelijke aanpak signaleert, prijzen de markten een agressiever pad in, met dus nog twee verlagingen dit jaar en drie in het daaropvolgende jaar. De Fed staat voor een dilemma: moet zij prioriteit geven aan prijsstabiliteit of volledige werkgelegenheid? De inflatie ligt nog steeds boven de doelstelling van 2% en zal naar verwachting de komende maanden verder stijgen, mede door importtarieven. Tegelijkertijd toont de arbeidsmarkt tekenen van afkoeling, met een groei van de beroepsbevolking van minder dan 1% in de afgelopen twaalf maanden.
Aan de Europese kant heeft ECB-voorzitter Christine Lagarde laten doorschemeren dat de renteverlaging in juni naar 2% wel eens het einde van de versoepelingscyclus kan betekenen. Dit versterkt volgens Rothschild & Co Asset Management de ontkoppeling tussen de korte rente in de VS en de eurozone, een trend die eind 2024 begon.
