Goud en zilver opnieuw lager maar goudprijs herstelt in recordtempo

Manav Modi van Motilal Oswal Financial Services Ltd beschouwt de recente evolutie van de goudprijs als een klassiek voorbeeld van hoe markten verstoringen verwerken op basis van verwachtingen rond rente, economische groei en monetaire beleidsverschuivingen. Volgens Modi beleefde goud een indrukwekkende opmars naar recordhoogten, gedreven door een combinatie van aanhoudende macro-onzekerheid, geopolitieke spanningen en een sterk toegenomen vraag van beleggers die zochten naar bescherming tegen inflatie en systeemrisico’s. In deze fase werd goud vaker gezien als een veilige haven, vooral in een context waarin traditionele activa zoals aandelen en obligaties werden geconfronteerd met toenemende risico’s. Gedurende deze rally was het vertrouwen in de rol van goud als waardeopslag en als hedge tegen bredere financiële instabiliteit duidelijk zichtbaar in de stijgende vraag.

Toch benadrukt Modi dat geen enkele stijging in een financiële markt lineair kan blijven. Na het bereiken van de top zag de goudprijs een significante correctie, wat volgens hem niet verrassend is gezien de context waarin deze top werd bereikt. Modi legt uit dat toen beleggers begonnen te anticiperen op een verschuiving in het monetaire beleid — met name de verwachting dat centrale banken agressiever zouden optreden om de inflatie te beteugelen — de aantrekkingskracht van niet-rente dragende activa zoals goud afnam. Beleggers die tijdens de opmars winst hadden genomen, traden naar voren op momenten van technische zwakte, waardoor de daling werd versterkt. Deze correctie is volgens hem een combinatie van winstneming en een herallocatie van kapitaal naar activaklassen waarvan beleggers verwachten dat ze beter presteren in een omgeving met stijgende rente.

Een van de meest doorslaggevende factoren in deze dynamiek is de invloed van gestegen rentevoeten. Modi benadrukt dat hogere reële rentes de relatieve aantrekkelijkheid van goud verminderen. Omdat goud geen rente of dividend uitkeert, worden beleggingen in goud relatief minder aantrekkelijk naarmate obligatierendementen en andere rentegevoelige activa aantrekkelijker worden. Met stijgende rentevoeten kunnen beleggers rendement realiseren op vaste-inkomsteninstrumenten of andere beleggingen die nu een beter risicogecorrigeerd rendement bieden. Dit verlaagt de urgentie om in goud te investeren puur als inflatie-hedge, vooral wanneer de verwachte inflatie lijkt te stabiliseren of af te nemen.

Modi ziet ook een technische component in de recente correctie. Hij wijst erop dat markten vaak overreageren bij extreme stijgingen en dat deze correcties gezond zijn voor de langetermijnfundamenten, omdat ze oververhitte waarderingen normaliseren en nieuwe instappunten voor strategische beleggers creëren. In zijn visie weerspiegelt de correctie dus niet noodzakelijk een blijvende verzwakking van de onderliggende vraag naar goud, maar eerder een marktaanpassing aan veranderende economische signalen.

Manav Modi stelt dus dat de goudprijs recentelijk sterke stijgingen kende door onzekerheid en vraag naar veilige havens, maar dat de daaropvolgende correctie grotendeels te maken heeft met winstneming en een verschuiving in beleggersvoorkeuren door gestegen rentevoeten. In zijn beoordeling zijn deze bewegingen onderdeel van een markt die herbalanceert in reactie op monetaire en economische prikkels, waarbij de onderliggende rol van goud als diversificatie- en beschermingsinstrument intact blijft, zelfs te midden van kortetermijncorrecties.