Fysieke realiteit zal op zilvermarkt doorslag geven (en dat betekent dat nieuwe piekkoersen waarschijnlijk zijn)

Morgan stelt al jaren dat de zilverprijs op korte termijn sterk beïnvloed wordt door futureshandel, algoritmes en hefboomposities op beurzen zoals COMEX. Die papieren handel vertegenwoordigt vaak een veelvoud van het daadwerkelijk beschikbare fysieke metaal, waardoor prijsschommelingen soms weinig verband houden met de fundamentele vraag en aanbodverhoudingen.

Volgens Morgan ontstaat er echter een omslagpunt wanneer de fysieke vraag het beschikbare aanbod structureel overstijgt. In zo’n situatie kunnen prijsdalingen die door speculatieve liquidaties worden veroorzaakt niet lang standhouden, omdat kopers van fysiek zilver de lagere prijzen aangrijpen om hun voorraden aan te vullen. Hij benadrukt dat zilver niet alleen een monetair metaal is, maar ook een essentieel industrieel metaal met toepassingen in zonne-energie, elektronica, medische apparatuur en defensie. Die dubbele rol maakt de markt kwetsbaar voor tekorten wanneer investeringsvraag en industriële vraag gelijktijdig sterk zijn.

Morgan wijst erop dat wanneer voorraden bij beurzen en groothandels beginnen te dalen en levertermijnen oplopen, de fysieke markt signalen afgeeft die niet genegeerd kunnen worden. Premies op munten en baren stijgen dan, en lease rates kunnen oplopen. Dat zijn volgens hem tekenen dat de “echte” markt krapper wordt dan de papieren prijs suggereert. In zo’n omgeving kan een short squeeze ontstaan, waarbij partijen die papieren zilver hebben verkocht zonder het fysiek te bezitten, moeite krijgen om levering te vinden.

Een belangrijk element in zijn visie is vertrouwen. Zolang marktpartijen geloven dat papieren contracten probleemloos kunnen worden omgezet in fysieke levering, blijft het systeem stabiel. Maar als grote kopers massaal fysieke levering eisen in plaats van hun contracten door te rollen, verschuift het machtsevenwicht. Dan wordt de fysieke beschikbaarheid bepalend voor de prijs, niet het volume aan derivaten.

Morgan stelt dat eerdere correcties in de zilverprijs vaak gepaard gingen met het uitwassen van overmatige hefboom, waarna een stevigere basis ontstond. Wanneer speculatieve druk afneemt en fysiek metaal schaars blijkt, kan de prijs zich snel herstellen en nieuwe hoogtes bereiken. In zijn analyse is het niet de vraag óf de fysieke markt opnieuw de overhand krijgt, maar wanneer. Zodra vraag naar tastbaar metaal prioriteit krijgt boven papieren blootstelling, zal de prijsvorming volgens hem structureel veranderen in het voordeel van hogere zilverprijzen.