Correctie in goud en zilver biedt volgens Ole Hansen van Saxo Bank instapkansen

Hij wijst erop dat overheden wereldwijd gevangen zitten in een vicieuze cirkel van oplopende tekorten, stijgende rentelasten en krimpende groei. De Amerikaanse staatsschuld is intussen zo groot geworden dat elke rentestijging miljarden extra kost aan jaarlijkse aflossingen. Dat maakt volgens Fringe verdere monetaire verruiming onvermijdelijk – met andere woorden: meer geldcreatie, meer liquiditeit en uiteindelijk een verzwakking van de valuta. In zo’n omgeving wordt goud, dat niet kan worden bijgedrukt, opnieuw het ultieme anker van vertrouwen.

Fringe vergelijkt de huidige situatie met de jaren zeventig, maar dan in overdrive. Destijds zorgden inflatie, geopolitieke spanningen en monetaire onzekerheid voor een explosieve stijging van de goudprijs. Vandaag zijn die factoren niet alleen terug, ze zijn structureel dieper verankerd. Centrale banken kopen massaal goud om zich te beschermen tegen de ‘wapenisering’ van de dollar, terwijl particuliere beleggers en institutionele fondsen hetzelfde doen uit angst voor de houdbaarheid van staatsobligaties.

Een goudprijs van $10.000 ziet Fringe als een logisch gevolg van het verlies aan vertrouwen in papieren geld. Dat niveau zou volgens hem nodig zijn om het wereldwijde schuldniveau gedeeltelijk te dekken in een scenario waarin een herwaardering van goud als monetair onderpand plaatsvindt. In het geval van een echte systeemcrisis – waarin valuta’s fors in waarde dalen of een gedeeltelijke herankering aan goud nodig wordt – zou de prijs zelfs richting $30.000 per ounce kunnen bewegen.

Hij benadrukt dat dit niet betekent dat goud “stijgt” in waarde, maar dat fiatgeld “daalt”. De koopkracht van valuta verdampt terwijl goud zijn intrinsieke waarde behoudt. Daarom noemt Fringe goud niet zomaar een belegging, maar een vorm van verzekering tegen monetair wanbeheer.

Volgens hem is de belangrijkste vraag niet of goud $10.000 haalt, maar wanneer de markt het vertrouwen in de schuldeneconomie verliest. Wanneer dat moment aanbreekt, zegt hij, zal goud niet stijgen uit winstbejag, maar uit pure noodzaak – als laatste toevluchtsoord in een wereld die haar financiële geloofwaardigheid kwijt is.