VS wordt geconfronteerd met structurele schuldenval en dat is een extra argument voor een belegging in goud

Paul Tudor Jones, een van de bekendste hedgefondsbeheerders ter wereld, heeft zich herhaaldelijk zorgwekkend uitgelaten over het Amerikaanse schuldenprobleem. In een doorlopende tekst stelt hij dat de Verenigde Staten zich in een structurele schuldval bevinden, waarbij de totale overheidsschuld sneller stijgt dan het nationale inkomen. Jones wijst erop dat de verhouding tussen schuld en bruto binnenlands product (bbp) inmiddels historisch hoog is, met een federale schuld van meer dan 130% van het bbp – niveaus die voorheen alleen tijdens oorlogstijd werden bereikt. 

Volgens Jones creëert deze hoge schuldenlast een gevaarlijke afhankelijkheid van lage rentevoeten. De rentelasten op de Amerikaanse staatsschuld stijgen echter snel, wat betekent dat een aanzienlijk deel van de federale inkomsten naar het aflossen van rente gaat in plaats van naar productieve overheidsuitgaven. In recente interviews benadrukte Jones dat dit de manoeuvreerruimte van de centrale bank beperkt: als de rente kunstmatig laag moet blijven om de staatsschuld betaalbaar te houden, dreigt inflatie uit de hand te lopen. Als de rente daarentegen stijgt, wordt de schulddienst onhoudbaar en kan dit leiden tot een fiscale crisis.

Hij maakt zich dan ook zorgen over het verlies aan vertrouwen in de Amerikaanse dollar als wereldreservemunt. In zijn woorden: “We are probably at the most precarious fiscal position we’ve ever been in.” Hij voorspelt dat markten op termijn niet meer bereid zullen zijn om de schuld zonder meer te financieren, wat leidt tot structurele verzwakking van de dollar, hogere inflatie en verhoogde risicoaversie onder beleggers.

Als bescherming tegen deze scenario’s stelt Jones voor om activa te bezitten die onafhankelijk zijn van de dollar en van centrale banken. Hij noemt hierbij concreet goud, bitcoin, en kwaliteitsvolle aandelen. Deze activa ziet hij als noodzakelijk in wat hij beschrijft als een periode van “financial repression”, waarin spaarders verliezen lijden door negatieve reële rente en monetaire ontwaarding.

Paul Tudor Jones ziet het Amerikaanse schuldenprobleem als een systemisch risico, met potentieel verwoestende gevolgen voor de koopkracht van de dollar, de houdbaarheid van het begrotingsbeleid en het vertrouwen in financiële markten. In zijn visie vraagt deze situatie om een heroriëntatie van portefeuilles richting schaarse, niet-politieke activa.