BMO sluit goudprijs van 6.500 dollar dit jaar niet uit

Colin Hamilton – vaak geciteerd namens BMO in analyses over edelmetalen – schetst een scenario waarin goud richting 6.500 dollar per ounce kan evolueren tegen 2026, maar benadrukt tegelijk dat zo’n traject niet lineair of zonder forse tussentijdse correcties zal verlopen. Volgens hem wordt de goudprijs in deze cyclus niet enkel gedragen door klassieke factoren zoals reële rentevoeten en dollarzwakte, maar vooral door structurele verschuivingen in kapitaalstromen en centrale bankbeleid. Centrale banken blijven netto kopers van goud, deels om hun reserves te diversifiëren en minder afhankelijk te worden van de dollar. Dat creëert een onderliggende vraag die minder prijsgevoelig is dan speculatieve beleggersstromen.

Hamilton wijst er ook op dat de combinatie van hoge overheidsschulden, geopolitieke spanningen en toenemende fragmentatie van het mondiale handelssysteem een omgeving creëert waarin beleggers goud opnieuw als strategische allocatie beschouwen in plaats van louter als tactische hedge. Indien reële rentevoeten dalen door een combinatie van economische vertraging en aanhoudende inflatiedruk, kan dat volgens hem een krachtige katalysator zijn voor een volgende opwaartse versnelling. In dat scenario acht hij een piek rond 6.500 dollar in 2026 niet onmogelijk, vooral als momentumgedreven kapitaal opnieuw massaal instroomt in ETF’s en termijnmarkten.

Tegelijk waarschuwt hij dat dergelijke prijsdoelen vaak gepaard gaan met verhoogde volatiliteit. Wanneer positionering extreem wordt en hefboomproducten domineren, kunnen scherpe correcties optreden die weinig met fundamentele factoren te maken hebben. Daarom benadrukt hij dat beleggers zich bewust moeten zijn van het verschil tussen structurele bullish factoren en kortetermijnspeculatie.

Wat zilver betreft, klinkt hij voorzichtiger. Hoewel zilver historisch de neiging heeft om goud in een laat stadium van een bullmarkt procentueel te overtreffen, ziet hij ook grotere risico’s. De zilvermarkt is kleiner en minder liquide, waardoor prijsbewegingen sterker worden uitvergroot. Bovendien speelt de industriële vraag een veel grotere rol dan bij goud. Dat betekent dat economische vertraging of zwakte in sectoren zoals technologie en zonne-energie de prijs kan drukken, zelfs wanneer goud sterk blijft. Volgens Hamilton moeten beleggers daarom selectiever zijn in zilver en rekening houden met de hogere cycliciteit. Waar goud in zijn visie een structurele monetaire herwaardering weerspiegelt, blijft zilver gevoeliger voor conjunctuur en sentiment.