Zilver donderdag weer fors onderuit, maar Michael Widmer maakt zich daar geen zorgen over

Zilver schoot donderdag en vrijdagmorgen heen en weer tussen verlies en winst en daalde bijna 10% voordat het weer opveerde, doordat een gebrek aan liquiditeit leidde tot hevige schommelingen in een markt die moeite heeft een bodem te vinden. De spotprijs van zilver steeg tot 3,5%, nadat het eerder in de handel was weggezakt richting 64 dollar per ounce. Dat volgde op een daling van 20% in de vorige sessie, waarmee alle winsten van de spectaculaire rally van vorige maand werden uitgewist. Ook goud keerde vrijdag van richting en ging opnieuw hoger. 

Michael Widmer van Bank of America schetst een uitzonderlijk bullish scenario voor zilver omdat volgens hem meerdere structurele krachten tegelijk samenkomen, waardoor zilver in 2026 niet alleen fors kan stijgen, maar ook duidelijk beter kan presteren dan goud. De kern van zijn redenering is dat zilver zich in een unieke positie bevindt op het kruispunt van monetaire bescherming en industriële noodzaak, terwijl het aanbod structureel tekortschiet. In tegenstelling tot goud, dat hoofdzakelijk een financiële en monetaire rol vervult, kent zilver een sterke en groeiende industriële vraag die nauwelijks kan worden teruggeschroefd zonder economische gevolgen.

Widmer benadrukt dat de energietransitie een gamechanger is voor zilver. Zilver is essentieel voor zonnepanelen, elektrificatie, netwerken, halfgeleiders en steeds meer toepassingen binnen artificiële intelligentie en datacenters. Die vraag is niet cyclisch, maar beleidsmatig en technologisch gedreven. Overheden kunnen investeringen vertragen, maar niet schrappen zonder hun klimaat- en digitaliseringsdoelstellingen in gevaar te brengen. Tegelijk ziet Bank of America dat de zilvermarkt al jaren kampt met een structureel aanbodtekort. De productie groeit nauwelijks, nieuwe mijnen zijn schaars en zilver is vaak een bijproduct van andere metalen, waardoor het aanbod niet snel kan reageren op hogere prijzen.

Volgens Widmer wordt dat fundamentele onevenwicht nog versterkt door het monetaire aspect. Wanneer beleggers opnieuw bescherming zoeken tegen inflatie, schuldenopbouw en monetaire instabiliteit, profiteren edelmetalen. Historisch gezien reageert zilver in zulke fases vaak met vertraging, maar wanneer het momentum eenmaal draait, kan de prijs explosief stijgen. Zilver is kleiner, minder liquide en gevoeliger voor kapitaalinstromen dan goud, wat betekent dat relatief beperkte vraag een disproportioneel grote prijsimpact kan hebben.

De projectie van 309 dollar per ounce is volgens Widmer geen lineaire voorspelling, maar het resultaat van een mogelijke herwaardering wanneer industriële schaarste en financiële vraag elkaar versterken. Hij wijst erop dat in eerdere bullmarkten zilver vaak goud ver achter zich liet in procentuele termen, juist omdat het langer achterblijft en vervolgens inhaalt. De goud-zilverratio, die historisch gezien extreem hoog staat, kan in zo’n scenario scherp normaliseren, wat zilver extra opwaarts potentieel geeft.

Widmer ziet zilver niet langer als het kleine broertje van goud, maar als een strategisch metaal met een dubbel karakter. In een wereld van energietransitie, digitalisering en monetaire onzekerheid kan zilver daardoor niet alleen meebewegen met goud, maar het zelfs overtuigend overtreffen.