Is goudprijs op weg naar een zesde weekwinst? Gele metaal rijgt records aan elkaar

Goud boekte vorige week een vijfde weekwinst, aangewakkerd door de eerste renteverlaging van het jaar door de Federal Reserve. Beleggers kijken uit naar een belangrijke inflatiecijfers die vrijdag verschijnen voor meer aanwijzingen over het monetaire beleid van de Amerikaanse centrale bank. De nieuwe week kende maandag meteen een goede start, waarbij de goudprijs op weg kan zijn voor een zesde winstweek op rij? Dit terwijl nieuwe recordniveaus voor het goud in de lucht hangen. Steeds meer analisten/economen ondersteun het scenario van een verlengde goudhausse.

Kenneth Rogoff, econoom aan Harvard en oud-chef-econoom bij het IMF, waarschuwt dat de wereld zich mogelijk opmaakt voor een langere periode van hogere inflatie, aanhoudende rentedruk, en verzwakte dominantie van de Amerikaanse dollar. Volgens hem zijn de huidige schuldniveaus van de VS onhoudbaar zonder belangrijke beleidsveranderingen. Hij suggereert dat het vertrouwen in de dollar langzaamaan verzwakt doordat landen zich zorgen maken over de groeiende schuldenlast en de politieke bereidheid die vraagstukken aan te pakken.

Op het vlak van rente stelt Rogoff dat reële rentevoeten — het verschil tussen nominale rente en inflatie — waarschijnlijk langdurig hoger zullen zijn dan veel beleggers verwachten. Hij wijst erop dat inflatieverwachtingen in de toekomst kunnen toenemen, vooral als overheden blijven lenen en uitgaven blijven stijgen zonder duidelijke plannen om begrotingstekorten terug te dringen. Hij ziet risico dat de Amerikaanse rente omhoog moet, niet vanwege hyperinflatie, maar omdat inflatie langere tijd boven doelstellingen zou uitstijgen, waardoor centrale banken gedwongen worden de rente te gebruiken om prijsdruk te beteugelen.

Wat goud betreft, Rogoff ziet het edelmetaal steeds meer als een verzekering; niet een speculatieve gok, maar een waardevaste bescherming tegen systeemrisico’s. Omdat hij verwacht dat inflatie (zeker op middellange termijn) opnieuw kan oplopen, en dat valutarisico’s – mede door zwakkere dollar – waarschijnlijk zijn, beschouwt hij goud als een actief dat een rol moet spelen in een gespreide portefeuille. Hij noemt goud het “nieuwe geld” met een zekere stabiliteit wanneer het vertrouwen in fiatvaluta’s onder druk komt. Niettemin benadrukt hij dat goud geen perfect antwoord is — rendement zal variëren, en goud leent zich meer als buffer dan als hoofdinvestering.

Rogoff waarschuwt ook voor de mogelijkheid dat overheden en centrale banken de onafhankelijkheid van monetair beleid kunnen verliezen wanneer de politieke druk groeit om uitgaven en schulden te accommoderen. Hij denkt dat zulke scenario’s inflatie verder kunnen opstuwen. In dat geval zou goud profiteren omdat beleggers op zoek gaan naar dingen die hun koopkracht helpen behouden.

Volgens Kenneth Rogoff zijn we in een fase aanbeland waarin de rente niet zomaar laag blijft, de inflatie op zijn best matig zal stijgen, en de klassieke valuta’s (met name de dollar) kwetsbaar worden voor het verlies van vertrouwen. Goud is voor hem een nuttig onderdeel van defensieve strategieën — een stukje “verzekering” tegen de gevolgen van fiscaal onhoudbare groei, politieke druk op monetair beleid en globale financiële instabiliteit.