Vormt zilver een potentiële breuklijn in het financieel systeem (of met andere woorden: een systeemrisico)?

De tweedaagse vergadering van het Federal Open Market Committee (FOMC) van de Federal Reserve is vanochtend van start gegaan en eindigt woensdag vroeg in de namiddag met een verklaring en een persconferentie van Fed-voorzitter Jerome Powell. Verwacht wordt dat het FOMC het Amerikaanse monetaire beleid ongewijzigd laat. Zoals altijd zullen echter zowel de FOMC-verklaring als Powells opmerkingen tijdens de persconferentie door de markt zeer nauwgezet worden geanalyseerd op aanwijzingen over het toekomstige verloop van het monetaire beleid in de komende maanden, waaronder de visie van Fed-functionarissen op de inflatie.

Phoenix Capital Research spreekt over zilver als een systeemrisico omdat de zilvermarkt volgens hen op het snijpunt ligt van financiële instabiliteit, fysieke schaarste en structurele afhankelijkheid van het moderne economische systeem. In hun analyse is zilver geen gewone grondstof meer, maar een kritische schakel waarvan het falen of ontwrichten gevolgen kan hebben die veel verder reiken dan de edelmetaalsector zelf.

De kern van dat systeemrisico zit in de unieke dubbelrol van zilver. Aan de ene kant is het een monetair edelmetaal, historisch gebruikt als geld en vandaag nog steeds een alternatief voor fiatvaluta. Aan de andere kant is het een onmisbare industriële grondstof. Zilver wordt op grote schaal verbruikt in zonnepanelen, elektronica, medische toepassingen, defensie en datacenters. In tegenstelling tot goud wordt het grootste deel van het zilver niet opgeslagen, maar letterlijk verbruikt en verspreid in producten die economisch niet recycleerbaar zijn. Dat leidt tot een structurele erosie van beschikbare voorraden.

Phoenix Capital Research benadrukt dat de zilvermarkt extreem klein is in verhouding tot het mondiale financiële systeem. De totale bovengrondse zilvervoorraad met investeringsfunctie is slechts een fractie van de markt voor aandelen, obligaties of zelfs goud. Tegelijkertijd is de papieren zilvermarkt, via futures, ETF’s en derivaten, vele malen groter dan de fysieke markt. Dit creëert een kwetsbare constructie waarbij prijszetting grotendeels gebeurt op basis van beloftes tot levering, terwijl de onderliggende fysieke beschikbaarheid steeds krapper wordt.

Daarbovenop komt het probleem van het aanbod. Het merendeel van het zilver is een bijproduct van de winning van koper, lood en zink. Dat betekent dat de zilverproductie niet reageert op hogere zilverprijzen, maar afhankelijk is van de economische cyclus van andere metalen. In een vertragende of krimpende economie kan het aanbod dus dalen net op het moment dat de monetaire en industriële vraag stijgt. Volgens Phoenix Capital Research is dat een structurele mismatch die zich niet snel laat corrigeren.

Zilver wordt zo een potentiële breuklijn in het systeem. Een verstoring in levering of een vertrouwenscrisis in papieren claims kan leiden tot plotselinge herprijzing, leveringsproblemen en knock-on effecten in strategische industrieën zoals energie en defensie. In dat scenario fungeert zilver niet alleen als barometer van systeemstress, maar als actieve versterker ervan. Daarom beschouwt Phoenix Capital Research zilver niet louter als een beleggingskans, maar als een onderschat systeemrisico binnen het huidige financiële en industriële model.