Onzekerheid over recessiegevaar in de VS weegt ook op de goudprijs

De gegevens die vorige week in de VS zijn vrijgegeven over de detailhandelsverkopen en producentenprijzen, kunnen volgens Frank Vranken van Bank Edmond de Rothschild

sommige analisten aanzetten tot bezinning. De detailhandelsverkopen waren lager dan verwacht, evenals de producentenprijzen. 

Het wakkert volgens Vranken ongetwijfeld de discussie aan of de tarievenoorlog daadwerkelijk inflatoir is of al deflatoire effecten heeft. Interessant is dat gegevens van de Bank of America aantonen dat wanbetalingen op creditcard- of autoleningen blijven toenemen en historische recordhoogten bereiken. 

Tegelijkertijd neemt de schuldengroei die verband houdt met consumenten, of het nu gaat om hypotheken of creditcard- en autoleningen, snel af ten opzichte van voorgaande jaren. Dat kan het gevolg zijn van strengere bankregels of simpelweg meer voorzichtigheid bij de consument. 

Tot nu toe zijn de zachte economische gegevens in de VS echter opmerkelijk pessimistischer dan de harde economische gegevens. Sterker nog, uit onderzoek blijkt dat de kloof tussen beide de grootste is sinds 1970. Er moet iets gebeuren: ofwel verbeteren de zachte gegevens, ofwel bevestigen de harde gegevens wat de zachte gegevens voorspelden. 

Om te ontdekken wat de Fed zelf voorspelt, kunnen we kijken naar de BBP-indicator van de Atlanta Fed voor het tweede kwartaal. Momenteel geeft deze indicator aan dat de groei in het tweede kwartaal de 2% op jaarbasis overstijgt. Er zijn dus geen aanwijzingen voor een tweede negatief kwartaal op rij. Zoals we inmiddels allemaal weten, is deze indicator behoorlijk volatiel en komen schommelingen van 1% of meer dagelijks voor. Desalniettemin hebben de meeste beleggingsmaatschappijen hun recessiewaarschijnlijkheid voor de VS teruggeschroefd.

De zorgen over een recessie kunnen ook toenemen in Japan, waar het BBP in het eerste kwartaal een negatieve -0,7% bedroeg. De handel was de grootste negatieve factor, terwijl de consumptie over het algemeen gezond bleef. Dit zou ervoor moeten zorgen dat de 30-jarige obligatierente de drempel van 3% niet overschrijdt. 

Die grens hebben we sinds 2000 niet meer overschreden. Dat geeft dus een idee van hoe snel de Japanse obligatierentes zijn gestegen. De break-even inflatiepercentages in Japan zijn weliswaar gestegen, maar komen nog lang niet in de buurt van 2%. De reële rentes op Japanse staatsobligaties zien er dan ook aantrekkelijk uit. Het zou kunnen verklaren waarom zoveel strategen optimistisch zijn over de yen.