Moet ik goud aangeven in geval van erfenis?

We geven toe dat het verleidelijk is: je hebt een aantal gouden munten of staven/baren in de kluis en het nageslacht (of andere potentiële erfgenamen) heeft al te kennen gegeven dat ze die maar al te goed zouden kunnen gebruiken. En inderdaad, bij voorkeur zonder daarop erfenisrechten te betalen. 

Maar is dat wel verstandig?

Uiteraard duikt bij goudmijnaandelen in bezit van de erflater het probleem niet op. Die aandelen zitten in uw portefeuille op een effectenrekening bij bank of broker. Ze belanden automatisch in de erfenis en er zijn dus successierechten op verschuldigd. 

Het inschatten van de waarde van fysiek goud in bezit, is echter een stuk moeilijker. Zeker wanneer u de evolutie van de goudprijs maar vanuit de verte of zelfs helemaal niet volgt. In dat geval is het optreden van een expert aangewezen, die de waarde van het goud zal bepalen. De waarde zal vervolgens na aanmelding bij de notaris ingebracht worden in de erfenis. Waarna de erfenisrechten worden bepaald.

Maar iedereen is menselijk en dus zou u wel eens kunnen ‘vergeten’ om uw ‘goudschat’ aan te geven. Denk daar echter nog maar eens goed over na. Het vergeten aan te geven of het onderwaarderen van goud kan leiden tot zware straffen, die kunnen oplopen tot 80 % van het ontdoken bedrag. Daarom is het van essentieel belang dat deze verplichtingen worden nageleefd om toekomstige problemen te voorkomen. 

Uiteraard bestaat de kans dat u door de mazen van het net glipt, maar dat is natuurlijk een risico waarover goed moet nagedacht worden. Misschien is een gift bij leven een betere oplossing. Daarover betaalt u weliswaar schenkingsrechten, maar die liggen in ieder geval lager dan de successierechten. Het kan misschien geen kwaad om vooraf advies in te winnen bij de notaris.